Արցախի քաջության խորհրդանիշը. Մերուժան Մոսիյան

ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը օրերս հայտնվել է սկանդալի կենտրոնում․ մետրոյով երթևեկելիս նա կտրուկ վեճի է բռնվել մի կնոջ հետ, որը նրան մեղադրել է Արցախը Ադրբեջանին հանձնելու մեջ։

Ի պատասխան՝ Փաշինյանը բարձրացրել է ձայնը և սկսել նրան մեղադրել այն բանում, որ ինքը չի մնացել Արցախում։ Այլ կերպ ասած՝ վարչապետը փաստացի «փախուստը» վերագրել է նրան և հասկացրել, որ նման մարդիկ իրավունք չունեն իրեն մեղադրել Արցախը հանձնելու մեջ։

Տեսանյութը արագ տարածվել է սոցիալական ցանցերում։ Ավելի ուշ պարզվել է, որ կինը, որի վրա վարչապետը բղավել է, Արմինե Մոսիյանն է՝ արցախյան պատերազմի ժամանակ զոհված դաշտային հրամանատար Մերուժան Մոսիյանի դուստրը, ով հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» I աստիճանի շքանշանով։

Հենց այս հանգամանքն էլ իրավիճակին տվել է առանձնահատուկ հնչեղություն․ Արցախից «փախուստի» մեջ փաստացի մեղադրվել է մի մարդու դուստրը, ով կռվել է նրա համար և զոհվել առաջնագծում։

«Հայ Թայմս»-ը ներկայացնում է, թե ով էր Մերուժան Մոսիյանը՝ մարդը, ով կյանքը տվեց Արցախի համար, և ինչու նրա դստեր շուրջ ստեղծված պատմությունը նման հանրային արձագանք առաջացրեց։

Մարտունու պաշտպանական շրջանի առաջին գումարտակի հրամանատար, «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանակիր Մերուժան Մոսիյանը ծնվել է 1965 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Մարտունի քաղաքում։ Ավարտելով քաղաքի թիվ 2 դպրոցը՝ ընդունվել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1988 թվականին։

1984–1987 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում, այնուհետև աշխատել կոմերիտական համակարգում, ապա՝ երեկոյան դպրոցում որպես ուսումնական մասի վարիչ։ Ղարաբաղյան շարժման սկզբից եղել է դրա ակտիվ մասնակիցներից։

1991 թվականի նոյեմբերին, Խոջավենդի ուղղությամբ գործողություններից հետո, Մերուժանը իր մարտական ընկերների հետ մասնակցեց Մարտունու շրջանի գյուղերի ազատագրմանը։ Նույն տարվա դեկտեմբերին խորհրդային զորքերի դուրսբերումից հետո նախաձեռնությունը ռազմաճակատում անցավ հայկական ուժերին։ 1992 թվականի փետրվարին «Արաբո» ջոկատի մասնակցությամբ նրա վաշտը հաջողությամբ ճեղքեց հակառակորդի դիմադրությունը և ազատագրեց Ղարադաղլուն։

1992 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ձևավորվեց Մարտունու պաշտպանական շրջանի առաջին գումարտակը, որի հրամանատար նշանակվեց Մերուժան Մոսիյանը։ Նրա ղեկավարությամբ իրականացվեցին մի շարք կարևոր գործողություններ՝ այդ թվում Աբդալ և Գյուլափլու գյուղերի ազատագրումը, իսկ հոկտեմբերի 2-ին՝ համագործակցելով այլ ստորաբաժանումների հետ, ազատագրվեցին նաև Մուղանլու, Ամիրանլար և Կուրոպատկինո գյուղերը։ Այս գործողությունները թույլ տվեցին նվազեցնել Մարտունու և հարակից բնակավայրերի մշտական գնդակոծությունների վտանգը։

Մոսիյանի հրամանատարական ոճը տարբերվում էր անձնական ներկայությամբ առաջնագծում։ Նա մշտապես գտնվում էր մարտական դիրքերում՝ անձամբ վերահսկելով պահակակետերն ու շփման գիծը։

Հետագայում մասնակցել է նաև Քելբաջարի և Կուբաթլուի ուղղություններով մարտերին՝ շարունակելով իր ծառայությունը Մարտունու պաշտպանությունում։

1993 թվականի օգոստոսի 23-ին, Մարտունու հյուսիսային պաշտպանական հատվածի ամրապնդման ժամանակ, Մերուժան Մոսիյանը զոհվեց ականի պայթյունից՝ իր մարտական ընկերների հետ միասին։

Նա հուղարկավորված է Մարտունի քաղաքի գերեզմանոցում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։