Հաղարծին. Դիլիջանի անտառների «սպիտակ» մարգարիտը

Տավուշի մարզի զմրուխտե անտառների մեջ, Դիլիջան քաղաքից ոչ հեռու, թաքնված է հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ամենագեղեցիկ ու խորհրդավոր կոթողներից մեկը՝ Հաղարծնի վանական համալիրը։ 10-13-րդ դարերում կառուցված այս վանքը հանդիսանում է բնության և ճարտարապետության կատարյալ ներդաշնակության օրինակ։

Անվան ծագումնաբանությունը

«Հաղարծին» անվան հետ կապված կա մի գեղեցիկ լեգենդ։ Ասում են, որ վանքի բացման և օծման արարողության ժամանակ մի արծիվ էր պտտվում գլխավոր եկեղեցու գմբեթի շուրջը։ Այստեղից էլ առաջացել է անունը՝ «Հաղ» (խաղ) և «Արծին» (արծիվ)՝ այսինքն՝ «Արծվի խաղ»։

Վանական համալիրի կառուցվածքը

Հաղարծնի համալիրը բաղկացած է երեք եկեղեցիներից, գավթից և եզակի սեղանատնից.

  1.     Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի. Համալիրի ամենահին կառույցն է (10-րդ դար), որն ունի խաչաձև-գմբեթավոր հորինվածք։
  2.     Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի. Փոքրիկ և նրբակերտ եկեղեցի (1232 թ.), որը կառուցված է կապտավուն բազալտից։
  3.     Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի. Համալիրի գլխավոր և ամենամեծ եկեղեցին է (1281 թ.)։ Այն առանձնանում է իր բարձր գմբեթով և շքեղ հարդարանքով։
  4.     Սեղանատուն. Սա միջնադարյան հայկական աշխարհիկ ճարտարապետության լավագույն նմուշներից է (1248 թ.)։ Այն կառուցվել է հանճարեղ ճարտարապետ Մինասի կողմից։ Սյուների և կամարների շնորհիվ սեղանատունն ունի բացառիկ ձայնային տվյալներ և լուսավորություն։

Հաղարծնի ընկուզենին

Վանքի տարածքում երկար դարեր կանգուն էր մի հսկայական ընկուզենի, որը վանքի հասակակիցն էր համարվում։ Թեև ծառը տարիներ առաջ այրվեց կայծակից, այն շարունակում է մնալ Հաղարծնի խորհրդանիշներից մեկը։ Զբոսաշրջիկները հավատում են, որ եթե անցնեն ծառի բնի միջով և երազանք պահեն, այն անպայման կկատարվի։

Վերածնունդ և արդիականություն

Հաղարծինը նոր կյանք ստացավ 2010-ականների սկզբին։ Հետաքրքրական է, որ վանքի հիմնական վերանորոգումն իրականացվեց Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Շարժայի էմիրության շեյխ Սուլթան բին Մուհամմադ ալ-Քասիմիի նվիրատվությամբ։ Շեյխը, տպավորված լինելով վանքի գեղեցկությամբ ու պատմությամբ, միջոցներ հատկացրեց այս քրիստոնեական սրբավայրի պահպանման համար։

Ինչու՞ այցելել Հաղարծին

Հաղարծինն այն վայրն է, որտեղ կարելի է կտրվել առօրյա հոգսերից և լսել բնության ու պատմության շունչը։ Դիլիջանի մաքուր օդը, վանքի բաց գույնի քարերը (որոնք կարծես լուսավորում են անտառը) և շրջակա լեռների գեղեցկությունը ստեղծում են մի աննկարագրելի մթնոլորտ։ Այն հիանալի վայր է ինչպես հոգևոր վերածննդի, այնպես էլ մշակութային ճանաչողության համար։