Բորակի. Հայկական խոհանոցի յուրահատուկ ու «բաց» գլուխգործոցը
Հայկական խոհանոցը հարուստ է խմորեղենի բազմազանությամբ, սակայն Բորակին այն ուտեստներից է, որն ունի իր ուրույն ձեռագիրն ու մատուցման ձևը։ Ի տարբերություն աշխարհում տարածված այլ պելմենիների կամ մանթիի, հայկական բորակին առանձնանում է իր տեսքով և պատրաստման յուրահատուկ փիլիսոփայությամբ։
Ինչո՞վ է բորակին տարբերվում մյուսներից
Բորակիի գլխավոր առանձնահատկությունը նրա բաց տեսքն է։ Խմորե գլանակները վերևից չեն փակվում, ինչը թույլ է տալիս, որ եփվելու ընթացքում միջուկի համն ու բույրն ավելի լավ զգացվեն։ Բացի այդ, բորակին ոչ թե ուղղակի եփում են ջրում, այլ նախապես թեթևակի տապակում են, ինչն ուտեստին հաղորդում է հաճելի խրթխրթանություն և ոսկեգույն երանգ։
Համային համադրությունը
Իսկական բորակիի հիմքում ընկած է բարակ բացված խմորը և բարձրորակ տավարի կամ գառան միսը՝ համեմված թարմ կանաչիներով և արևելյան համեմունքներով։ Տապակվելուց հետո բորակիները ուղղահայաց դասավորվում են կաթսայի մեջ և շոգեխաշվում են մսի արգանակի մեջ, ինչի շնորհիվ խմորը դառնում է նուրբ, իսկ միսը՝ հյութալի։
Մատուցման արվեստը
Ավանդաբար բորակին մատուցվում է առատ սխտոր-մածունով։ Որոշ շրջաններում այն զարդարում են նաև կարմիր պղպեղով կամ չորացրած ռեհանով։ Սա այն ուտեստներից է, որը միավորում է ընտանիքի անդամներին սեղանի շուրջ, քանի որ բորակիի պատրաստումը պահանջում է համբերություն և խնամք։
Բորակին պարզապես կերակուր չէ, այն հայկական հյուրասիրության և խոհարարական հնարամտության խորհրդանիշն է, որը տաք ու հարմարավետ մթնոլորտ է ստեղծում յուրաքանչյուր տանը։